19 november 2013

TIP: Het grote racisme experiment

tv





Af en toe kom ik van die dingen tegen waarvan ik denk ''dit móét ik echt delen!'' 
Dit kan gaan om een mooi liedje, een goede aanbieding ergens in een winkel, of een tv-programma dat me heeft geraakt. Of juist iets heel anders!
Ik kijk best regelmatig op de website van uitzendinggemist, omdat ik de programma's die je op Nederland 1, 2 en 3 ziet best interessant vindt. Het is ook erg fijn dat je gewoon een uur kunt kijken zonder gestoord te worden voor een domme reclame over mandarijntjes in de aanbieding bij C1000 of het nieuwste schoonmaakproduct. Dit maakt dat ik al gauw 'in' het programma zit en mijn aandacht langer erbij kan houden :).

Programma's waar ik graag naar kijk; Ik vertrek, Wie is de Mol?, dingen van BNN, en vaak ook mooie documentaires. Nu ik zag dat BNN een nieuwe documentaire had gemaakt met de titel was mijn eerste gedachte ''Ok, eens even kijken ik ben nieuwsgierig!''

Het programma (hier terug te kijken) begon met een waarschuwing van Sophie (de presentatrice), dat er heftige dingen in voor konden komen. En dat was ook zo. 
Het doel van het programma was blanke mensen bewust te maken van de pesterijtjes, vuile blikken, scheldnamen en het buitengesloten gevoel wat getinte mensen wekelijks, al dan niet dagelijks ervaren. Om dit duidelijk te maken was er een bijzondere tactiek bedacht. (dit is waar gebeurd, maar een experiment. de deelnemers kregen pas achteraf te horen wat het doel hiervan was)




Mensen werden gelijk bij binnenkomst gescheiden op basis van oogkleur. Er waren twee groepen; 


  • De blue-eyes; de slechte groep. zij konden niks, waren lui, konden slecht leren, waren opstandig, zeurderig en deden er alles aan om anderen in de weg te staan.
  • De normalen; de goede groep, de mensen met bruine/groenbruine ogen. zij waren goed, intelligent, braaf en werkten goed mee aan wat ze werd gevraagd. 
Bij binnenkomst werd aan de mensen met blauwe ogen niet netjes gevraagd om een naambadge op te doen, het werd gebiedend gezegd. Gebeurde dit niet gelijk? Dan werden ze afgesnauwd. Om de verschillen duidelijk te maken kregen zij een soort papieren ziekenhuiskraagje om. (Jodenster, gaat er een lichtje branden?)

Ze mochten daarna door naar een soort kamer. Met alleen twee stoelen, een zielig peertje als licht, geen eten, geen drinken en geen enkele vorm van vermaak of afleiding. Zonder dat de blue-eyes het wisten moesten ze daar drie uur lang wachten. 

De binnenkomst van de normalen verliep echter heel anders. Zij werden welkom geheten, werd vriendelijk gevraagd een naambadge op te doen, als het niet lukte was dat niet erg, al met al; een prettige behandeling. 

                                    Racism isn't good... Everybody is equal!


Toen ze hiermee klaar waren mochten ze doorlopen naar een grote loods, waar aan weerszijden kleine tribunes stonden met ongeveer 20 stoelen. Hier namen zij op plaats, vergezeld door posters met racistische teksten over de blue-eyes. Terwijl de normalen hier zaten werden ze geïndoctrineerd met verhalen over deze groep. De blue-eyes waren slecht en konden geen beslissingen maken.

Ze waren niet te vertrouwen. Premier Rutte, had hij niet beloofd dat hij de crisis op kon lossen? Wat voor oogkleur had hij? Precies, blauw. De chagerijnige collega op je werk, wat voor oogkleur had hij? Ook al blauw? Wat een toeval. Zo werd er op ze ingepraat door de cursusleidster, in een poging ze met haar verhaal mee te krijgen. Dit heeft veel moeite gekost, veel normalen waren het er niet mee eens, of stelden kritische vragen. 

Toen de drie uur voorbij waren kregen de normalen de keuze; stop je hier, of ga je door? (Groepsvorming, blijf je bij de ideale groep of sluit je je aan bij de losers?) Twee mensen kozen ervoor weg te lopen omdat ze het te heftig vonden. 

Ondertussen zaten de blue-eyes nog steeds in het kale kamertje te wachten. Ze wisten niet wat ze daar deden, niet hoe lang nog, maar zagen ondertussen wel een overeenkomst tussen elkaar; allemaal blauwe ogen. Op dit moment begonnen de eersten zich ietwat buitengesloten te voelen. 

Toen de lange drie uren voorbij waren werden de blue-eyes erbij gehaald en gesommeerd op de krukjes of op de grond te zitten als daar geen plek meer was. Op elk foutje werd gelet en daar werden zij op afgerekend. Vervolgens was het de bedoeling dat de hele groep de regels leerde. De normalen hadden deze regels al deels geleerd, waardoor de blue-eyes dommer overkwamen. 

Ook toen zij een test (met voornamelijk Arabische/Afrikaanse woorden en begrippen) aanzienlijk slechter maakten was dit voor de groepsleidster een duidelijk teken. Zien jullie het met je eigen ogen? De blue-eyes zijn dom, ze weten niks! Sommige blue-eyes durven hier tegenin te gaan, maar de groepsleidster duldt geen tegenspraak! 

True though..


Ook worden de blue-eyes gevraagd één voor één op te staan en een aantal borden voor te lezen:

  • Blue-eyes zijn lui
  • Vertrouw nooit op (de mening van een) blue-eye
  • Blue-eyes geven te veel geld uit
  • Blue-eyes kleden zich niet goed
And so on. Best wel vernederend dus. Na ongeveer een uurtje was het gedeelte met de blue-eyes erbij afgelopen, werden de twee afgehaakte normalen er terug bij gehaald en begon de nabespreking van het experiment. 

De groepsleidster gooide haar strenge knotje los, toverde een glimlach tevoorschijn, stelde zich voor (waardoor ze een persoon werd en niet ''de leider''), en vertelde wat er nu precies was gebeurd. De deelnemers wisten dat ze meededen aan een experiment, maar hadden totaal geen idee wat voor een. Wat opvallend was, in de nabespreking werd aan de normalen gevraagd benamingen te geven aan hoe zij vonden dat de blue-eyes zich opstelden. Een paar termen die voorbij kwamen: 

  • Angstig
  • Geïrriteerd
  • In een hoekje gedreven
  • Buitengesloten
And so on.. Tot de groepsleidster aandroeg dat ze ook eigenlijk heel dapper waren, moed hadden getoond, elkaar hadden gesteund en erg volhardend waren. Ze bleven trouw aan hun eigen identiteit en waarde. Dit besef kwam bij de andere groep best hard binnen; waren ze dan toch een klein beetje ge-brainwashed door vooral het negatieve te zien? 

Ik vond het een echte aanrader. Racisme is nooit nodig! 
Heb jij hem al gezien? Wat vind je ervan, wat is jouw visie op dit onderwerp?

Racism -_-


Het kan zijn dat deze manier van aanpakken wat Nazi-achtig op je overkomt. Dat klopt, dit gevoel had ik eerst ook. Tot ik erover nadacht, en me besefte dat wanneer je het op een 'subtiele' manier doet (elke dag een vuile blik of negatieve opmerking bijvoorbeeld) je de boodschap nooit in een paar uur helder krijgt. 

5 opmerkingen:

  1. Goed geschreven artikel! Het heeft me zeker aan het denken gezet en ik heb gisteravond de show teruggekeken. Voor mij is dit experiment geslaagd, ik heb heel vaak gedacht 'belachelijk het onderscheid dat er wordt gemaakt tussen blauw en bruinogige', maar dit is helaas realiteit in deze maatschappij. Ik denk dat iedereen (ook ik) onbewust wel vooroordelen heeft over een ander. Dit heeft mij in ieder geval wel weer aan het denken gezet. Iedereen is gewoon gelijk en daar moet naar mijn mening ook naar gehandeld worden. De wereld verbeteren begint bij jezelf :)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als eerste, dankjewel voor het compliment! Heb je de aflevering ook gekeken? Ik had het er gister toevallig nog met Karel over, hij vond hem ook erg goed maar alleen jammer dat ze er niet op ingaan waarom wij (onbewust?) zo handelen, en wat we eraan kunnen doen.. (Hij is echt anti-racisme :) )

    Maar ik geef toe, ik doe het soms zelf ook. Wanneer ik een vrouw in burka zie lopen kijk ik toch even een extra keer om. Of soms, bij een heel mooi Arabisch (gok ik) meisje. Dat hoeft dan misschien niet negatief te zijn, maar wanneer je 50x per week ''even aangekeken'' wordt besef je toch wel dat je anders bent.. Goed om je bewust van te worden idd!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ook moet ik heel eerlijk toegeven dat ik mijn tas extra dicht tegen me aanklem wanneer ik in het donker een buitenlands groepje jongens passeer.. En zo snel mogelijk doorloop.. Misschien nodig, misschien niet, feit is dat je extra alert bent. Dat zou je ook zijn wanneer je langs een Nederlands groepje loopt, maar de media maakt je extra angstig.. Door alleen de negatieve gevallen uit te lichten..

      Nu trekt negatief nieuws sowieso meer lezers, maar ik zie nooit staan ''Keniaanse jongedame helpt oud vrouwtje elke week boodschappen doen''. Terwijl ze dat vast wel doen :)

      Verwijderen
  3. Oh ik zie net dat je hem inderdaad gezien hebt. Foutje! ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Argh heel verhaal getypt, is het weg. Maar je moet naar mijn mening altijd alert zijn op straat. Altijd bewust zijn van je omgeving. Ook Nederlandse jongeren zijn geen lieverdjes. Maar ik snap je punt. Gisteren in de trein terug naar huis en een groepje jongeren ging ruzie maken met de conducteurs en elkaar. En tsja.. dat zijn wel weer allochtonen. Dus het is ook niet zo gek dat je zo gaat denken. Ook al is natuurlijk niet elke allochtoon zo (autochtonen kunnen er ook wat van).De media laat alleen maar negatief nieuws zien en het is wel zo dat bepaalde allochtonen groepen daardoor slecht in het daglicht staan. positief nieuws is nu eenmaal geen nieuws.

    BeantwoordenVerwijderen